شماره: 643 تاریخ: 1397/12/11 صفحه: 1
گفت‌و‌گو با مسعود اشجعی؛ فیلمساز
سینمای داستانی شهرستان‌ها جایی برای عرضه ندارد
مسعود اشجعی از معدود فیلمسازان پرکار وشاید به عبارتی حرفه‌ای کرمان است که کارنامه پر و پیمانی دارد. اشجعی متولد 1349 است و سه مجموعه و دو فیلم انیمیشن، چهارتله فیلم، شش سریال تلویزیونی، سه مجموعه مستند وبیش ازچهل فیلم کوتاه داستانی و... را تا کنون نویسندگی و کارگردانی کرده است. او همچین تجربه ساخت اولین سریال شبکه خانگی را نیز در کارنامه خود دارد. وی تاکنون جوایز متعددی را کسب نموده و قریب به بیست و شش سال است که به طور مستمر در زمینه فیلم‌سازی مشغول به فعالیت است، گفت‌وگوی کوتاه ما را با او بخوانید.

به نظر شما مهم‌ترین آسیب‌ها و مشکلات در حوزه فیلم‌سازی کرمان چیست؟
اساسا مقوله‌ای به نام فیلم‌سازی در کرمان به شکل حرفه‌ای موجودیت ندارد که بتوان راجع به مشکلات آن صحبت کرد، چیزی که ما آن را فیلم‌سازی در کرمان می‌نامیم، تک و توک فیلم‌های تجربی با تکیه بر منابع دولتی، چند متر راش سرهم بندی شده به اسم فیلم و سریال در سیمای مرکز کرمان و چندین مستند گزارشی از فعالیت‌های معمولا فداکارانه ادارات و ارگان‌هاست که عشق و علاقه در آن‌ها به مراتب از مقوله اقتصادی‌شان کم‌رنگ‌تر است.
در حقیقت مشکل اصلی سینمای کرمان، جنگ بر سر همین مختصر تولیدات سطح پایین است، به عبارتی تولید کم با مدعی فراوان.

چرا کرمان با توجه به پناسیل‌های بالای که در حوزه نرم‌افزاری و سخت‌افزاری دارد نتوانسته به جایگاه در شان خود در سینمای کشور دست یابد؟
نه کرمان و نه هیچ شهرستان دیگری در ایران، جایگاهی در سینمای حرفه‌ای کشور ندارند، سینما با گستره وسیع، فراگیر و تاثیر گذارش منحصر به تهران و نزدیک به مراکز قدرت است، شاید با این هدف که در راستای سیاست‌های کلان مملکت، بتواند کنترل دقیق‌تری بر آن انجام پذیرد. در زمینه تولیدات کوچک اما این عدم حمایت را نه در عدم پیگیری سینماگران کرمانی که در بی‌تفاوتی مسئولین فرهنگی استان باید جستجو کرد.

به نظر شما دید اقبال فراوان فیلم‌سازان جوان کرمانی به ساخت مستند چیست؟ و هم اینکه می‌خواهم بدانم چرا در عرصه فیلم داستانی کمتر شاهد حضور فیلم‌سازان کرمانی هستیم؟
بخش مهمی از گرایش فیلم‌سازان شهرستانی به مستند آن هم گزارشی، فرار از مشکلات ساخت فیلم‌های داستانی و عدم توانایی و مهارت در پرداخت مناسب این‌گونه فیلم‌هاست. و بخشی از آن هم اقتصادی‌تر بودن فیلم‌های مستند است چرا که اکثر آن‌ها طبق سفارش ارگان‌ها و ادارات ساخته می‌شود.
در زمینه فیلم‌های داستانی، همه شهرستان‌های ایران تقریبا در یک حد و اندازه هستند و با کمی اختلاف نسبت به هم، قافیه را به مرکزنشینان باخته‌اند.
سینمای داستانی در شهرستان‌ها، عرصه‌ای است که عرضه در آن نیست یعنی جایی برای نمایش ندارد و به لحاظ اقتصادی نیز در چرخه بازگشت سرمایه قرار نمی‌گیرد

با توجه به موفقیت اخیر تعدادی از فیلم‌سازان جوان کرمانی چه دور نمایی را برای فیلم‌سازی کرمان متصورید؟
این فیلم‌سازان جوان و موفق کرمانی در تهران موفق بودند و فیلم آن‌ها یک محصول تولید شده در یک شهرستان محسوب نمی‌شود، بنابراین اولین پله موفقیت آن‌ها عدم حضورشان در کرمان بوده است!
دورنمای سینمای کرمان همین حوضچه‌ای‌است که چند سال است فیلم‌سازان کرمانی به نوبت سر و صورتی را در آن می‌شویند اما برای دل به دریا زدن بسیار محقر است، در واقع از یک جایی به بعد سینما در کرمان خلاصه می‌شود در جنگیدن با چهل قلندر برای آب تنی در این حوضچه گل‌آلود!